Opis:
Szkolenie poświęcone jest wykorzystaniu sztucznej inteligencji w pracy badacza-humanisty – przede wszystkim w kontekście pracy z tekstem, źródłami i materiałem jakościowym. Nacisk położony jest na interpretację, analizę, syntezę i pisanie, czyli kluczowe kompetencje w humanistyce i naukach społecznych.
Uczestnicy poznają, jak AI może wspierać proces badawczy na różnych etapach: od wyszukiwania i eksploracji literatury, przez analizę tekstów i materiałów jakościowych, aż po przygotowanie artykułów naukowych, abstraktów i prezentacji. Szczególną uwagę poświęca się temu, jak korzystać z AI w sposób świadomy – tak, aby przyspieszać pracę, ale nie tracić kontroli nad interpretacją i jakością analizy.
Szkolenie pokazuje AI nie jako narzędzie „automatycznego producenta tekstów”, lecz jako narzędzie wspierające myślenie badawcze: pomagające porządkować materiał, generować pytania, testować interpretacje i organizować wiedzę.
Istotnym elementem jest również refleksja nad granicami wykorzystania AI w nauce – zarówno w kontekście etycznym, jak i metodologicznym. Uczestnicy uczą się, jak unikać typowych pułapek (np. halucynacji, uproszczeń czy utraty własnego stylu naukowego).
Korzyści:
- Uczestnicy poznają, jak realnie przyspieszyć pracę badawczą, nie obniżając jej jakości oraz nauczą się efektywnie wyszukiwać literaturę, analizować teksty, syntetyzować wiedzę.
- Dowiedzą się, jak wykorzystać AI do pisania artykułów i abstraktów czy pracy koncepcyjnej (argumentacja, struktura tekstu).
- Zrozumieją, gdzie leżą granice wykorzystania AI w humanistyce; nauczą się unikać błędów takich jak fałszywe cytowania, powierzchowna analiza, utrata kontroli nad tekstem.
W trakcie szkolenia wyżej wymienione zagadnienia będą zaprezentowane praktycznie. Prowadzący pokaże liczne narzędzia, dzięki którym uczestnicy nabędą odpowiednie kompetencje.
Kto powinien wziąć udział w szkoleniu:
- Badacze nauk humanistycznych i społecznych, w tym doktoranci i doktorantki.
- Pracownicy akademiccy pracujący z tekstami i materiałem jakościowym.
- Osoby przygotowujące artykuły naukowe, przeglądy literatury, rozprawy doktorskie/monografie.
- Osoby, które pracują z dużą liczbą tekstów, chcą uporządkować swój workflow badawczy i zastanawiają się, jak korzystać z AI w sposób etyczny i sensowny.
Program szkolenia:
Część 1. Etyka i granice wykorzystania AI w pracy badawczej humanisty
- Czym jest odpowiedzialne korzystanie z AI w nauce?
- AI jako wsparcie vs. AI jako „zastępstwo” badacza.
- Granica między pomocą a współautorstwem.
- Ryzyka: halucynacje, fabrykowanie źródeł, uproszczenia interpretacyjne.
- Jak weryfikować treści generowane przez AI.
- Czy i jak ujawniać użycie AI w publikacjach.
Część 2. Wyszukiwanie i eksploracja literatury
- AI jako narzędzie eksploracji pola badawczego.
- Jak szybko wejść w nowy temat.
- Mapowanie literatury: kluczowe publikacje, powiązania między tekstami.
- Generowanie pytań badawczych.
- Identyfikowanie luk badawczych.
Część 3. Praca z tekstem naukowym
- Streszczanie publikacji (różne poziomy szczegółowości).
- Ekstrakcja argumentów, pojęć, kategorii analitycznych.
- Porównywanie tekstów i podejść teoretycznych.
- AI jako wsparcie interpretacji: zadawanie pytań do tekstu, rekonstrukcja logiki argumentacji.
Część 4. Analiza materiału jakościowego
- Wykorzystanie AI do pracy z wywiadami, danymi tekstowymi, materiałami internetowymi.
- Wspomaganie kodowania i kategoryzacji.
- Identyfikowanie wzorców i tematów.
- AI a narzędzia CAQDAS (np. MaxQDA, Atlas.ti).
- Porządkowanie materiałów i notatek.
- Tworzenie map pojęć, schematów argumentacji.
- Wizualizacja wiedzy w humanistyce.
Część 5. Pisanie tekstów naukowych z wykorzystaniem AI
- Tworzenie konspektów i struktur artykułów.
- AI jako „pseudo-recenzent”: poprawa logiki, wskazywanie luk.
- Generowanie prezentacji i materiałów dydaktycznych.
Prelegent:
dr hab. Piotr Siuda, prof. Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy
- Autor poczytnego poradnika wydanego przez PWN: „Publikacje naukowe”:

- Jego pełny dorobek na stronie osobistej: http://piotrsiuda.com.
- Autor kilku monografii naukowych; publikował w wielu periodykach naukowych, w tym w wysoko punktowanych pismach z tak zwanym impact factorem (Q1 i Q2 journals).
- Kierownik szeregu projektów badawczych, w tym zadania „Dzieci sieci”, „Dzieci sieci 2.0”, „Prosumpcjonizm pop-przemysłów”. Główny wykonawca naukometrycznego projektu finansowanego ze środków NPRH („Współczesna polska humanistyka wobec wyzwań naukometrii”).
- Członek The Association of Internet Researchers oraz Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej.
Co zapewniamy:
- materiały szkoleniowe w formie elektronicznej
- certyfikaty w formie elektronicznej / papierowe (zalaminowane) na życzenie
- wsparcie techniczne podczas trwania szkolenia
- wyspecjalizowaną kadrę
- liczebność grupy dostosowaną do specyfiki tematu szkolenia
- możliwość zadawania pytań w trakcie szkolenia za pośrednictwem chatu lub połączenia video